Jacques Wagtmans
De uitdaging van Jacques Wagtmans: Het in en ompakken van frisdrank
Jacques is op dit moment werkzaam als manager Industrie bij de Diamantgroep (een wsw organisatie) te Tilburg.
Hij heeft een prachtig contract met dat bekende Cola-merk. Alleen zitten er een paar stappen in het productieproces dat zijn mensen, die dit vanwege hun fysieke beperking, niet aankunnen. De cola in displays verpakken zodat ze kant en klaar in de winkels kunnen worden aangeboden. IQ is geen issue. Een beetje spierkracht doet wonderen. Dus mensen met een licht verstandelijke beperking (LVG) zijn zeer welkom.
Na een rondgang van ongeveer anderhalf jaar langs allerlei instellingen en gesproken hebbend met tientallen managers en begeleiders is het Jacques niet gelukt om tien mensen “in dienst te kunnen nemen”. Ze kunnen er zelfs voor betaald worden. “We praten allemaal over integratie in het arbeidsproces, maar nu er een kans is om mensen met een licht verstandelijke beperking en geen SW-indicatie écht aan de slag te laten gaan, blijkt dat dus op problemen te stuiten”, aldus Jacques. Hij is de irritatie voorbij, heeft zijn humor behouden, maar zoekt nog steeds tien medewerkers.
Dus, bestuurders, beslissers, managers en allen die dit aangaat, wie durft het aan om in contact te treden met de Jacques Wagtmans en er voor te zorgen dat hij binnen een maand zijn medewerkers krijgt???
Reacties kunt u naar ons e-mailadres onder vermelding van “de uitdaging” sturen. Wij zorgen ervoor dat deze bij Jacques Wagtmans terecht komen. Meer weten over zijn visie en creativiteit, lees hieronder verder...
Liesbeth van Weert
Meer over Jacques Wagtmans
Opgegroeid in een commercieel gezin van ondernemers, leek het vanzelfsprekend dat hij in het familiebedrijf zijn carrière zou beginnen. Dat heeft hij ook een tijdje gedaan, maar zijn passie voor de jeugd met minder kansen in de samenleving was sterker en hij koos voor een loopbaan in de zorg voor jongeren.
Een gedreven persoon met het lef om de discussie aan te gaan over de zorg, een eigen visie op hoe het anders kan en dan ook nog eens een zakelijke instelling. Dat is een unieke combinatie die niet vaak in een persoon verenigd is. Hij is een markante en eigenwijze persoonlijkheid. Vol met humor voert hij met mij dit gesprek.
Begonnen als begeleider, heeft hij inmiddels verschillende management posities bekleed. Zijn creativiteit is groot en hij is optimistisch over de mogelijkheden.
Creatief omgaan met weinig middelen
Hij heeft met zijn voeten in de klei gestaan en hij spreekt met verve over zijn tijd als begeleider van gehandicapte jongeren. Met veel humor vertelt hij over de tijd dat er nauwelijks geld was om zijn jongeren eens op vakantie te laten gaan. Ze moesten het doen met een paar euro (guldens nog in die tijd) per “cliënt”. Dan kom je niet ver, maar de heer Wagtmans zorgde er met zijn team voor dat ze wel “ver” kwamen.
In een geblindeerde bus werden de jongeren vervoerd omdat het geheim moest blijven waar ze naar toe gingen. Na vele rondjes gereden te hebben, stopten ze gewoon op een afgelegen stuk land van het landgoed van Prisma, de eigen instelling. Daar stonden tenten en er was een echte kampkeuken opgezet. De jongeren keken hun ogen uit, zo ver waren ze nog nooit weg geweest. En het eten (dat gewoon uit de keuken van Prisma werd gehaald) maar boven het kampvuur werd opgewarmd was veel beter dan ze in de eigen instelling kregen. Ze hebben genoten, ze waren op vakantie in een ver land. Hoe creatief kun je zijn? De jongeren hadden de vakantie van hun leven. Dit voorbeeld is de heer Wagtmans ten voeten uit.
Een van de vele ideeën van Jacques Wagtmans
Train the significant others
Hij kent als manager vele organisaties en manier waarop zij, met alle respect, hun best doen om de ontspoorde jeugd weer op het rechte pad te krijgen. “Professionals willen te veel zelf doen, daar zijn ze ook voor opgeleid. Zo zit het systeem in elkaar. Het aantal visite- kaartjes van hulpverleners die op de koelkast geplakt zitten bij probleemgezinnen, zegt al genoeg”, aldus Jacques.
“Niet de jongere, maar de significant others (ouders, tantes, ooms, buren, docenten, ieder die met de jongere begaan is) dienen begeleid te worden om dit kind weer in goede banen te leiden. Zo krijg je, als jongere, weer de veilige kring om je heen. Maar ook degenen die hen eens flink de waarheid zeggen en hen gewoon op hun donder geven”. Het idee is niet nieuw, maar wordt nog te weinig ingebed in de zorg.
Natuurlijke talenten benutten
“Geef die verantwoordelijkheid terug aan de mensen rond die jongeren en leer hen om van hun (vaak onbewuste) talenten gebruik te maken. Breng ze met elkaar in contact en leer hen om gezamenlijk om te gaan met moeilijke situaties. Leer ze van elkaars talenten gebruik te maken. De een kan een goed gesprek aangaan, de ander wijst hem of haar terecht, de volgende leert hoe leuk het is om een hobby te hebben en ga zo maar door. Wie van ons had niet een lieve buurvrouw waar je eens lekker kon uithuilen als je ouders “je niet begrepen en je je eenzaam voelde. Back to basics”, aldus de Jacques. Dus “train de professionals om de niet professionals de zorg terug te geven”. Laat de platgetreden paden los en doe iets.
Niet langer zorgen voor……… maar zorgen dat” aldus Jacques Wagtmans.